10 жніўня ў Празе прайшла дыскусійная сустрэча «1968–1989, 2020–?: чэшскі ўрок для Беларусі», прымеркаваная да шостай гадавіны пратэстаў супраць дыктатуры і гвалту ў Беларусі. Мерапрыемства сабрала каля 100 чалавек, сярод якіх былі прадстаўнікі чэшскага боку, дыпламатычнага корпуса, няўрадавых арганізацый і грамадзянскай супольнасці.
Арганізатарамі выступілі Офіс дэмакратычных сіл Беларусі ў Чэхіі і Музей памяці ХХ стагоддзя. У межах сустрэчы ўдзельнікі абмеркавалі досвед Чэхіі ў перыяд з Пражскай вясны 1968 года да Аксамітнай рэвалюцыі 1989 года і тое, якія ўрокі гэты досвед можа даць беларусам.
У сваім відэазвароце Святлана Ціханоўская падзякавала чэшскім партнёрам і грамадству за падтрымку Беларусі. Яна адзначыла важнасць захавання памяці пра злачынствы таталітарных рэжымаў і дакументавання рэпрэсій. Яна адзначыла, што чэшскі досвед паказвае, што нават пасля доўгіх гадоў дыктатуры і акупацыі грамадства можа вярнуцца да свабоды і дэмакратыі.
Ціханоўская таксама падкрэсліла, што беларусам важна ўжо цяпер збіраць сведчанні рэпрэсій і ствараць прававую аснову для будучага расследавання злачынстваў рэжыму. Яна падкрэсліла, што беларуская нацыянальная ідэнтычнасць мацнее, а імкненне да свабоднай і еўрапейскай Беларусі застаецца непахісным.
«Калі мы глядзім на назву сённяшняй падзеі, мы ўспамінаем, што свабода — гэта марафон, а не спрынт. Тыранія ніколі не бывае вечнай. Незалежна ад таго, наколькі жорсткім здаецца рэжым, сістэма, заснаваная на страху, хлусні і залежнасці ад чужынцаў, па сваёй сутнасці крохкая. Праз шэсць гадоў пасля 2020-га пытанне ў «2020–?» застаецца адкрытым. Але яго адказ залежыць ад нашай настойлівасці, нашай еднасці і вашай пастаяннай падтрымкі».
