Выступ Святланы Ціханоўскай на Форуме свабоднай журналістыкі ў Сейме Літвы, 2022

«Дарагія сябры,
Паважаныя журналісты,
Вітаю вас!

Я ведаю, што для незалежнай журналістыкі ў Беларусі наўрад ці некалі быў просты час. Будзе наіўна сказаць, што паляванне на журналістаў пачалося ў 2020 годзе. Бо 22 гады таму без вестак знік Зміцер Завадскі. У 2004-ым забілі Вераніку Чаркасаву. 

Прынцыповыя журналісты Беларусі заўсёды былі пад прыцэлам рэжыму. Але за 28 гадоў яму не ўдалося зачысціць і падпарадкаваць сабе інфаполе. Праўда заўсёды прабівалася скрозь патокі прапаганды. Нягледзячы на ​​рэпрэсіі і пастаянны ціск на медыі.

За гэта, паважаныя журналісты, я хачу шчыра падзякаваць вам ад свайго імя і ад імя беларускага народа. Я шчыра дзякую вам за тое, які подзвіг вы робіце ва ўмовах недахопу людзей і магчымасцяў. Шчыра дзякую за тое, што падтрымліваеце, але ж калі трэба – і крытыкуеце нашыя дзеянні. Шчыра дзякую, што не забываецеся, дзеля чаго ўвогуле мы робім усё гэта.  

Сёння ў турмах і СІЗА Беларусі ў нечалавечых умовах сядзяць: 
Ягор Марціновіч, 
Марына Золатава, 
Кацярына Андрэева, 
Саша Івулін, 
Ігар Лосік, 
Ксенія Луцкіна. 

Дзясяткі таленавітых, прафесійных людзей сядзяць у поўнай ізаляцыі, пакутуюць ад катаванняў. Толькі за тое, што рабілі сваю працу. 

Нягледзячы на ​​маштаб рэпрэсій, вы не здаліся. Наадварот, вы сталі працаваць утрая больш. Каб хутчэй вызваліць сваіх калег. Каб не дазволіць зноў падмануць беларусаў казкамі пра стабільнасць ці прыдуманых ворагаў.

Беларусы, нягледзячы на ​​ўсе намаганні расійскай і беларускай прапаганды, дакладна ведаюць, дзе вораг. І разам з журналістамі знаходзяць спосабы распаўсюджваць праўду. Тысячы беларусаў, рызыкуючы апынуцца ў турме, друкуюць і распаўсюджваюць сумленныя навіны падпольна. Яны дзеляцца важнай інфармацыяй з незалежнымі СМІ і ініцыятывамі. Падчас нападаў на медыя людзі сталі вашымі памочнікамі.

І я дзякую кожнаму з гэтых людзей. Дзякую кожнаму з вас. Я ганаруся тым, які маштаб грамадзянскай свядомасці і актыўнасці з'явіўся ў Беларусі дзякуючы вам. Я ведаю, што гэты змрочны час скончыцца. А гэтая свядомасць, прага праўды, адказнасць за нашую будучыню – застанецца з намі і дазволіць нам пабудаваць вольную краіну.

Шаноўныя сябры,

Я хачу сказаць дзякуй Беларускай асацыяцыі журналістаў за змаганне за правы вашых калегаў. 
Дзякуй Літоўскаму саюзу журналістаў за неацэнную падтрымку і салідарнасць.
Дзякую ўраду Літоўскай рэспублікі, групе Сяброў Беларусі, міжнародным арганізацыям за дапамогу нашым медыям і грамадзянскім актывістам. 

Дзякуючы вашай падтрымцы незалежныя СМІ працягваюць працаваць, а беларусы могуць атрымліваць праўдзівую інфармацыю і супрацьстаяць прапагандзе.

Сёння, калі вайна адбываецца не толькі ў інфаполі, але і ў рэальнасці, калі беларусы рызыкуюць не толькі апынуцца ў турме, але і зусім пазбавіцца дома, страціць сваю незалежнасць – для нас асабліва важна не выпускаць Беларусь з парадку дня ні на хвіліну. Кожнае злачынства рэжыму Лукашэнкі, як супраць мірных грамадзянаў Беларусі, так і супраць народа Украіны – павінна быць асвечанае яркім святлом і стаць асновай для расследаванняў і будучых судовых разбіральніцтваў.

Сёння беларускім журналістам, незалежным медыям і грамадзянскім ініцыятывам асабліва патрэбная падтрымка. І на кожнай міжнароднай сустрэчы я кажу пра дапамогу незалежным медыям. Мая каманда робіць усё магчымае, каб спрасціць працэдуры рэлакацыі і выдачы візаў. Без незалежных медыяў мы не зможам пабудаваць устойлівую дэмакратыю ў Беларусі.

Нашая барацьба за свабоду і незалежнасць апынулася даўжэйшай, складанейшай, больш знясІльвальнай, чым мы ўяўлялі. І я захапляюся кожным, хто вытрымаў, хто не зламаўся і працягвае працу. Я ведаю, што зараз абстаноўка здаецца значна больш змрочнай. Але дзякуючы вашым намаганням у нас ёсць шанец вярнуць нашую краіну народу.

Таму кожны дзень кожны з нас павінен працягваць рабіць сваю справу. Памятаць пра тое, што наш абавязак – быць творцамі, а не разбуральнікамі; аб’ядноўваць, а не падзяляць нацыю. Я хачу нагадаць вам, што для нас – вашых чытачоў, слухачоў і гледачоў вы – героі. Гэтую адказнасць няпрста несці, але ж мы ведаем, што вы да яе гатовыя.

Дзякуй вам.

Жыве Беларусь!»

1 снежня 2022 в 09:45